حجتالاسلام مهدی طائی، مدیر مدرسه علمیه امام حسن مجتبی(ع) مراغه، در گفتوگو با خبرنگار خبرگزاری حوزه از تبریز، با تأکید بر جایگاه رفیع ماه مبارک رجب و اعمال عبادی آن، به تحلیل رابطه ژرف میان اعتکاف و انتظار فرج در آستانه ایامالبیض پرداخت.
حجتالاسلام طائی با اشاره به ماهیت انتظار فرج به عنوان یک مکتب تحولآفرین و حرکتزا در جامعه اسلامی، خاطرنشان کرد: انتظار واقعی، یک حالت انفعالی و صرفاً چشمبهراه بودن نیست، بلکه یک آمادهباش همهجانبه فکری، اخلاقی و عملی است. اعتکاف، به عنوان یک دانشگاه تربیتی فشرده، دقیقاً بستری برای کسب این آمادگیها فراهم میکند.
وی افزود: اعتکاف، انسان را از حصار "من" فردی خارج کرده و با تمرین خلوت جمعی در مسجد، روحیه ماگرایی و زندگی در یک جامعه آرمانی تحت رهبری معصوم را در وجودش تقویت مینماید. این دقیقاً همان روحیهای است که یاران ویژه حضرت صاحبالزمان(عج) باید از آن بهرهمند باشند.
مدیر مدرسه علمیه امام حسن مجتبی(ع) مراغه با استناد به روایات اهلبیت(علیهمالسلام) درباره فضیلت ماه رجب، تصریح کرد: این ماه، "ماه تهجد و شبزندهداری" و "ماه استغفار" نامیده شده است. بنابراین، اعتکاف در چنین ماهی، تمرین عملی برای خودسازی و ترمیم رابطه با خداست که پایه اولیه هر حرکت اصلاحی بزرگ، از جمله زمینهسازی برای ظهور است.
وی ادامه داد: یکی از فلسفههای مهم اعتکاف، "قطع علایق" است. منتظر واقعی نیز باید بتواند تعلقات مادی و وابستگیهای بیجا به وضعیت موجود را کاهش دهد تا برای پذیرش ساختار جدید و عادلانه حکومت مهدوی، سبکبار و آماده باشد. اعتکاف، این قطع رابطه تمرینی را به ما میآموزد.
حجتالاسلام طائی با اشاره به مفهوم غربت در فرهنگ انتظار، بیان داشت: مؤمن در دوران غیبت، احساس غربت میکند. اعتکاف با ایجاد فضایی متفاوت از روال عادی زندگی، این حس غربت معنوی را برای انسان ملموستر میسازد و اشتیاق او را برای پایان این غربت و فرج همگانی، افزایش میدهد.
وی اظهار کرد: اعتکاف، دوره آموزش "صبر" است؛ صبر بر عبادت، صبر بر دوری از بعضی مشتهیات و صبر بر اقامت در مکان واحد. انتظار فرج نیز عالیترین مصداق صبر بر بلندترین امتحان الهی است. بنابراین، معتکف در حال تمرین صبری است که منتظران حقیقی بدان نیاز مبرم دارند.
مدیر مدرسه علمیه امام حسن مجتبی(ع) مراغه به بعد اجتماعی اعتکاف نیز پرداخت و گفت: اعتکاف، تمرین زندگی در "اردوی الهی" است. نظم، نظافت، رعایت حقوق دیگر معتکفان، همدلی و تعاون، از آموزههای مسجد در این ایام است. جامعه منتظر نیز باید به چنین انسجام و نظم اخلاقی دست یابد.
وی با اشاره به ویژهبودن ایامالبیض، توضیح داد: این سه روز، به دلیل نورافزایی ماه، نماد اشراق و روشناییبخشی هستند. اعتکاف در این ایام، دعوتی است برای روشنکردن چراغ دل با انوار قرآن و ذکر، تا بتوانیم در تاریکیهای آخرالزمان، چراغدار راه حقیقت باشیم.
حجتالاسلام طائی افزود: در ادعیه ایام رجب، به ویژه در مناجات شعبانیه، مضامین بلندی درباره ولایت و توسل به اهلبیت(ع) وجود دارد. معتکف با انسگیری با این ادعیه، پیوند قلبی خود را با حجت خدا در زمین مستحکمتر میسازد که روح جان انتظار است.
وی تأکید کرد: اعتکاف، انسان را از "غفلت" میرهاند. دشمن اصلی منتظر، غفلت از یاد خدا و غفلت از فلسفه تاریخ و وعده الهی است. این خلوت عبادی، هشداری است برای بیداری و هوشیاری دائم.
مدیر مدرسه علمیه امام حسن مجتبی(ع) مراغه ادامه داد: یکی از ثمرات اعتکاف، "مراقبه" و خودنگری است. منتظر نیز باید همواره در حال محاسبه نفس باشد تا مبادا باعث تأخیر در فرج شود. اعتکاف، این فرهنگ مراقبه را نهادینه میکند.
وی با اشاره به نیاز دوران ظهور به انسانهای عزممحور و ارادهدار، گفت: ترک عادات روزمره و پایبندی به برنامه سنگین عبادت در اعتکاف، ورزشی برای تقویت اراده است. ظهور، نیازمند انسانهای بااراده و استوار است که تحت تأثیر جریانهای انحرافی قرار نگیرند.
حجتالاسلام طائی بیان داشت: اعتکاف، تمرین "طاعت محض" است. معتکف، حتی در امور شخصی نیز تابع برنامه مسجد است. این، تمرین اطاعت از ولیاللهاعظم در عصر ظهور است که جامعه بشری را به سمت عبودیت حقه رهنمود میکند.
وی به نقش اعتکاف در ایجاد "بینش" اشاره کرد و افزود: دوری از هیاهو و رسانهها در این ایام، فرصتی برای تفکر عمیقتر درباره هستی، سرنوشت بشر و نقش امام عصر(عج) فراهم میآورد. بینش صحیح، مقدمه حرکت صحیح است.
مدیر مدرسه علمیه امام حسن مجتبی(ع) مراغه اظهار کرد: اعتکاف، تجربه فقر ذاتی انسان در پیشگاه خداوند است. این تجربه، روحیه استکبار و خودبسندگی را که مانع بزرگ انتظار است، از بین میبرد و زمینه پذیرش ولایت کامل الهی را فراهم میسازد.
نظر شما